สวัสดีครับ

หายไปจาก blog เดือนกว่าๆ ครับ
เพราะมีภารกิจ trip บางอย่าง แต่ไม่ได้ post ในที่นี้
เป็น Trip ปีนังครับ แต่ใช้จักรยานอีกคันนึงปั่นไป
แล้วเล่าประสบการณ์นี้ใน pantip ทั้งตัว Trip และตัวกระทู้ที่ post ไป

ถือว่าดูดพลังงานชีวิตไปพอสมควรเลยครับ


ว่าแล้วเปลี่ยนเรื่องกลับเข้าสู่สนามเสือภูเขาต่อครับ :)

---------------------------------------------------

จากความเดิมตอนที่แล้ว

จะให้ปั่นไป 4 โล หรือ 27 โล?

ปรึกษากันไปมาได้ข้อสรุปว่า

"ถ้าใครเหนื่อยหรือไม่ไหวเมื่อไหร่ก็วกกลับแล้วกัน" :)

---------------------------------------------------

จากนั้นก็ออกปั่นกันครับ

จะว่าไปไหวมั้ย ตัวผมไหวอยู่แล้ว (ถึงเตรียมปั่นแค่ 4 โลก็ตาม)

แต่ผมกลัวเด็กครับว่าจะไม่ไหว
เพราะระยะทาง 27 km ถ้าเป็นเด็กที่ไม่เคยปั่นเลย

ถือว่าไกลสุดๆ เลยครับ

คุณแม่ก็อีกท่านนึงที่ผมเป็นห่วงว่าจะไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่
เพราะไม่แน่ใจว่าเคยมาปั่นงานแบบนี้หรือเปล่า

ยิ่งสนาม cross country ด้วย
ไม่ได้ราบเรียบเหมือนสนามถนนลาดยาง

ผมก็บอกย้ำไปอีกครั้งว่า


"ถ้ารู้สึกไม่ไหว ให้วกกลับได้นะครับ"


จากนั้นก็ปั่นดุ่มๆ ไปเรื่อยๆ
ปั่นไปตามป้าย Arrow ลูกศรนำทาง

ปั่นไปได้ซักพัก ก็มี รถ Service ตามมาครับ :)

 
 
 
เป็นรถ Service ของครอบครัวนี้โดยเฉพาะ
ก็เลยเริ่มอุ่นใจ ถึงแม้ว่าแม่กับลูกจะไม่ไหวก็ขึ้นรถ service ได้ :)

ในรถมี 3 คน

น่าจะเป็นคุณพ่อ กับลูก 2 คน ชาย (พี่ชาย) /หญิง (น้องสาว)

ก็ปั่นไป ชะลอไป หยุดไป

แบบว่าปั่นสไตล์ชิลๆ ครับ

โดยเฉพาะลูกชายยก tablet มาถ่ายบรรยากาศ
คุณแม่เล่าว่า ลูกอยู่บางกอกครับ ไม่เคยเห็นสวนยาง

แกตื่นเต้นมากสุดๆ เลย

ประมาณนั้นครับ :)

ถ่ายทั้งแม่ ทั้งน้องชายที่กำลังปั่น และผมด้วย

ปั่นมาได้ซักประมาณ 10 กว่า km
ทางปั่นเริ่มแคบลง

ลักษณะมีแค่เลนเดียว
ปั่นได้แค่แถวเดียว ปั่นสวนกันไม่ได้

มีเลนเดียว เข้า-ออกได้แถวเดียวแบบนี้
ภาษาเสือภูเขาเรียกว่า Single Track ครับ

รถยนต์ก็ไม่สามารถขับเข้าไป service ได้

จึงปรึกษากันว่าจะทำยังไงดี

ได้ข้อสรุป ค่อยไปเจอถนนใหญ่แล้วกัน

ผมและ 2 แม่ลูกก็ลุยเข้าป่ากันต่อครับ :)
 
 
ผ่านป่านี้แล้วก็ผ่านแถวๆ วัดวัดหนึ่ง
ผ่านถนนลาดยางสั้นๆ แล้วก็ปั่นเข้าป่ายางอีก 2 - 3 ครั้ง

หลายๆ ช่วงที่ผมเผลอปั่นเร็วเกินไปหน่อยจนแม่ลูกตามไม่ทัน
ต้องชะลออยู่เรื่อยๆ หรือไม่ก็หยุดรอพอมาถึงแล้วก็ปั่นไปต่อพร้อมกัน

มาจนถึงจุดนี้ เริ่มมีเนินเตี้ยๆ
แต่ค่อยๆ ทอดยาวไปเรื่อยๆ
 
 
 
เริ่มไม่ไหวล่ะครับ ขอเข็นหน่อย
 
 
 
 
คุณแม่ยังสบายยยย :)
 
 
 
 
ปั่นไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็ถึงถนนใหญ่
คุณแม่โทรถามว่าตอนนี้อยู่จุดนี้แล้ว

จากนั้นก็โทรนัดเจอกันที่แถวๆ อ.บางกล่ำ ครับ

ก็ปั่นขึ้นเนินต่ออีกหน่อย ก็ถึงกับเหนื่อยครับ
(แต่ผมยัง OK อยู่)

พอมาถึงจุดนัดหมาย รถ Service ก็มาครับ
 
 
 
ระยะที่ปั่นมาก็ประมาณ 20 km น่าจะได้


เด็กขนาดนี้ เจอสนามเสือภูเขาครั้งแรก
ปั่นมาได้ 20 km ถือว่าไม่ธรรมดาแล้วล่ะครับ :)

 
 
 
 
ตอนแรกชวนผมให้ขึ้นรถ sevice ด้วย
แต่ผมตอบปฏิเสธไป

บอกเหลือแค่นิดเดียวแล้ว
ปั่นไปต่อได้ยังสบายๆ อยู่

ถึงจะสบายๆ อยู่แต่ตอนนั้นท้องร้องแล้วครับ
หิวครับ ไม่ได้ทานอะไรเลย - -"

กะเตรียมมาปั่นแค่ 4 km แต่ลากยาวมา 20 km

 
 
 
 
จากนั้นผมก็ปั่นช่วงสุดท้าย

ก่อนหน้านั้นต้องปั่นช้าเพื่อคอยดูแล service 2 คนแม่ลูก

พอโชว์เดี่ยวเครื่องเริ่มร้อนครับ
ได้ปั่นความเร็วแรงขาและรอบขาที่ถนัด :)

ก็ปั่นตามป้าย Arrow ลูกศรนำทาง

แล้วรถ service ของครอบครัวนั้นก็ปั่น service ตามหลังผม

ปั่นจนถึงช่วงสุดท้ายใกล้เข้าเส้นชัย

ผมมองไม่เห็นรถว่าอยู่ไหนแล้ว
จอดดูพักนึงไม่ตามหลังมา

ก็เลยปั่นไปต่อ จนถึงจุดที่เรียกว่าเป็นไฮไลท์

คือ
 
ทางวิบากก่อนเข้าเส้นชัย

เป็นทางแคบๆ ขึงเชือกกั้นเป็นเลน
มีเนินขึ้นๆ ลงๆ แบบลูกคลื่น
ซึ่งต้องใช้ทักษะในการบังคับจักรยานพอสมควร

แล้วผมก็ใส่ชุดเอี๊ยมแบบนี้
ก็ควบคุมลำบากหน่อย แต่ก็พอ OK นะ
 
หลายคนอาจห่วงว่ามันค่อนข้างอันตราย
ไม่เหมาะกับการลงแทร็คด้วยประการทั้งปวง
(ทั้งจักรยานทั้งชุด)

แต่ผม control ตัวเองอยู่ตลอด
ตรงไหนฝืนไม่ได้ก็อย่าฝืน ไม่ไหวก็พัก
เอาไม่อยู่ก็เข็นเท้าแตะพื้นหน่อยก็ได้
เพราะไม่ได้ปั่นแข่งขันเน้นเอารางวัลอะไร :)
 
 
สุดท้ายก็เข้าเส้นชัยครับ :)

 
 
กรรมการการก็ถามกันใหญ่ครับ

ผมก็ตอบไปว่าจริงๆ ไม่ได้ปั่นรุ่นนี้หรอก
จริงๆ กะแค่ปั่น 4 km

แต่ด้วยสถานการณ์มันพาไปต้อง service ดูแลแม่ลูก
เลยต้องปั่นเส้นทาง VIP 27 km ครับ :)

ไม่นาน รุ่นแข่งขาแรงกลุ่มแรกก็เข้าเส้นชัย


น้องคนนี้คือ น้องนัท
 
 
 
น้องคนนี้เคยออก TV รายการ Human Ride จักรยานบันดาลใจ
เป็นเด็กที่ข้ามรุ่นต่อกรกับผู้ใหญ่ สนามนี้ได้ที่ 3 ครับ

เก่งสุดยอดครับ :)


จากนั้นก็แวะไปที่รถ service ประจำครอบครัว
บอกว่าไม่มีแรงแล้ว เลยขอช่วยผมไปรับเหรียญหน่อย

ผมก็แจ้งกรรมการไป รับเหรียญเผื่อให้ครอบครัวนี้

 
 
จากนั้นหลังแข่งเสร็จก็ได้ถ่ายรูปกับเจ้าภาพสนาม
คงไม่บ่อยที่มีคนเอาจักรยานแม่บ้านมาลงปั่นสนามเสือภูเขาแบบนี้

สนามนี้ประทับใจมากๆ ครับ ถึงแม้ว่าจัดครั้งแรก
อาจจะมีขลุกขลักบ้างนิดหน่อย แต่ก็ OK ครับ
 
คราวหน้าคงจะมาอีกถ้าไม่ติดธุระอะไร
แต่คราวหน้าคงจะเป็นจักรเสือภูเขาล่ะครับ :)
 
 
รูปประกอบก่อนปั่น+เข้าเส้นชัย
ขอบคุณตากล้องประจำงานครับ :)
 
 
สำหรับวันนี้ สนามนี้คงเล่าประสบการณ์จบเพียงเท่านี้
 
 
ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ
ค่อยภพกันใหม่คราวหน้า
 
 
สวัสดีครับ :)
 
 

edit @ 5 May 2014 20:47:35 by SammieChinmai

Comment

Comment:

Tweet

สุดยอดอ่าา

#5 By goople on 2014-06-23 14:59

อันนี้ใช้แม่บ้านอีกคันปั่นจากหาดใหญ่ไปตะลุยปีนังมาครับ ลองอ่านดูได้ :)

http://pantip.com/topic/31973990

#4 By SammieChinmai on 2014-05-06 12:20

สุดยอดเลยครับ  Hot! Hot! Hot!

#2 By อาเหลียง on 2014-05-06 09:49

aim : บางกล่ำมีสนามรถเยอะนะเนี่ยยยย ทั้งทางเรียบทั้งวิบาก...Hot!

#1 By aim on 2014-05-05 20:23